Posted in Մաթեմատիկա

Դասարանում

snape

ա) -2

բ)-89

գ)-62

դ)-12

ե)

զ)

է)

ը)

թ)

Posted in Բնագիտություն

Դասարանական 2

A690FC6F-8146-4397-8CE7-51AE4BA6A21F

1.  Այդ ամենի պատճառը ծգողական ուժը

2.Ծանրության ուժը ուղղված է դեմի  երկրի կենտրոնին

3. Մարմնի կշիռը Երկրի ձգողության հետևանքով հենարանին կամ կախոցին ազդող ուժն է:

4. Մարմնի կշիռը Երկրի ձգողության հետևանքով հենարանին կամ կախոցին ազդող ուժն է: Ծանրության ուժը այն ուժն է, որով Երկիրը ձգում է մարմինները դեպի իրեն:

Posted in Մայրենի

ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԱՇԽԱՐՀԱՅԱՑՔ ԿԱՄ ԼՈՒՅՍ ՈՒ ՄՈՒԹ ԱՇԽԱՐՀՆԵՐԸ

Ղազարոս Աղայան

ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԱՇԽԱՐՀԱՅԱՑՔ ԿԱՄ ԼՈՒՅՍ ՈՒ ՄՈՒԹ ԱՇԽԱՐՀՆԵՐԸ

«Երեխե՛ք, նայեցեք այս վայր ընկած չինարի ծառին, տեսեք ինչպես մեկնվել է, և արդեն սկսել է փտիլ։ Մի ժամանակ սա դալար է եղել և ձեզ նման փոքր։ Բայց երբ որ սկսել է բարձրանալ՝ շատ գոռոզացել է։ Պտուղ չի ունեցել, որ ճղները կռացներ, գլուխը խոնարհեցներ։ Աստված սրան բարձրանալու շնորհք է եղել տված, բայց սա իր գլխի պատիվը չի իմացել, Աստուծո ողորմությունը չի հասկացել։ Այս հիմարն ուզեցել է այնքան բարձրանալ, որ գլուխը երկինք հասցնե և իր ճղներով երկնքի սիրտը ծակծկե։ Աստված բարկացել է սրա գոռոզ մտածության վրա և ահագին բարձրությունից տապալել է»։

Այս խոսքն ասողը Գյուլնազ տատն էր, որի անունը դուք, իմ փոքրիկ ընթերցողներ, պետք է որ լսած լինիք։ Լուսահոգին ամեն բան գիտցող մի պառավ էր և շատ երեխայասեր։ Օրը ցերեկով բոլոր երեխեքս հավաքվել էինք մոտը, հոգնած լինելով շատ խաղալուց, որ տատիկը մի բան պատմի մեզ, որ մենք հա՛մ լսենք, հա՛մ հանգստանանք։

Դուրսը, կանաչ խոտի վրա, մի տանձենու շվաքում էինք նստոտել։ Եղանակը գարնանային էր։

– Մենակ ծառերը չեն, որ հիմարաբար գոռոզանալ գիտեն, մի ժամանակ մարդիկն էլ են այդպես եղել։ Նրանք էլ մի աշտարակ են շինել այն մտքով, որ նրա ծայրը երկինք հասցնեն և այնտեղից Աստուծո հետ կռիվ սկսեն։ Աստված համբերել է միառժամանակ, մինչև նրանք աշտարակի ծայրը մոտեցրել են երկնքին և սկսել են ավելի գոռոզանալ։ Դրա վրա Աստուծո համբերությունը հատել է. նրանց աղմուկից ու աղաղակներից ձանձրացած՝ սաստիկ քամի է բարձրացրել և աշտարակի ամեն մի քարը, ամեն մի քարփիչը ուրիշ-ուրիշ աշխարհք է գցել…

– Ո՜ւհ, ինչքա՜ն բարձր է եղել այդ աշտարակը, որ ծայրը մինչև երկինք է հասել,– բացականչեց երեխաներից մեկը։

– Աշտարակը չի եղել բարձր,– ծաղրեց նրան մի ուրիշը,– այլ՝ երկինքն է եղել ցածր։ Այնպես չէ՞, տատիկ, որ երկինքն առաջ մեզանից շատ մոտիկ է եղել։

– Այո՛, երկինքը մեզանից մոտիկ է եղել, բայց այդ եղել է աշտարակը շինելուց առաջ։ Աշտարակը շինելիս երկինքը բարձր է եղել, և աշտարակն էլ այնքան բարձրացրած են եղել, որ նրա գլուխը գետնքից երևալիս չի եղել, այնքան բարձր է եղել, որ ձմեռը նրա վրա բարձրացողը մինչև ամառը հազիվ է եղել ցած գալիս… Բայց դրանից առաջ, ճշմարիտ է, երկինքը շատ մոտիկ է եղել մեզանից, այնքան մոտիկ, որ երեխեքը գնդակ խաղալիս շատ անգամ երկնքին է եղել դիպչում գնդակը և այնտեղ էլ մնում։

– Ինչո՞ւ էր այնտեղ մնում գնդակը, տատի՛կ, թող դիպչեր, էլ ետ վայր ընկներ,– հարցնում էինք մենք և միևնույն ժամանակ ավելի մոտենում տատիկին, որ լավ լսենք նրա պատմությունը երկնքի մոտիկության մասին։

– Նրա համար էր այնտեղ մնում, որ երեխեքը մյուս անգամ երկնքին չխփեն և Աստծուն անհանգիստ չանեն։ Հապա չե՞ք լսել, որ մեկ անգամ Արևամանուկը պատահմամբ իր նետը դիպցրել էր Արեգակին, նա էլ անիծել էր Արևամանուկին դրա համար և ասել. «Այսուհետև ցերեկները չապրիս դու, որ իմ երեսը չտեսնես»։ Այնուհետև խեղճ Արևամանուկը ցերեկները մեռնում է եղել և գիշերը կենդանանում։ Նրան այդ պատժից ազատում է Արևահատը՝ Օձամանուկի նշանածը։ Բայց Արևահատի վերջը ձեզ չեմ պատմել, կարծեմ։

– Հիմա՛ պատմիր, տատի՜կ, հիմա՛ պատմիր,– աղաղակեցին երեխաներից մի քանիսը, իսկ մյուսները զանազան հարցումներ արին երկնքի մոտիկության մասին…* * *Գյուլնազը մի բան պատմելիս պարապ չէր նստում, նա կամ գուլպա էր անում, կամ իլիկ մանում և կամ, ակնոցը քթին դրած, երեխաների պատռտած շորերն էր կարկատում։ Երբեմն էլ՝ ձեռքի գործը մի կողմ էր դնում և երեխաներից մեկի կամ մյուսի գլուխը քաշում դնում ծնկան վրա, որ տեսնի՝ հարսները լա՞վ են լվացել երեխի գլուխը և մաքրել, թե՞ ոչ։ Նա միևնույն ժամանակ առանց ուշադրության չէր թողնում տան հոգսը, շատ անգամ միջահատում էր իր պատմությունը և զանազան հրամաններ տալիս այս և այն հարսին։ Երեխեքս գիտեինք այդ և ամենայն զգուշությամբ փաղաքշում էինք նրան, փայփայում, որ նա ուրիշ ոչ մի բանի վրա ուշադրություն չդարձնե, այլ միայն մեզանով զբաղվի, մեր հետաքրքրությունը լցնե։* * *

«Այո՛, մի ժամանակ երկինքը շատ մոտիկ էր երկրից,– շարունակեց տատիկը։– Երկնքից լսվում էր Աստուծո ձայնը։ Նա այնտեղից խոսում էր մարդոց հետ և հայտնում էր նրանց իր կամքն ու հրամանը, պատվերներ էր տալիս և հասկացնում էր, թե՝ ի՛նչ պետք է անեն և ի՛նչ չպետք է անեն։

Ուղիղ կես գիշերին լսվում էին հրեշտակների քաղցր մեղեդիքը։ Աքաղաղներն ամենից առաջ էին լսում նրանց ձայնը և իրանց միաձայն կանչյունով զարթեցնում էին մարդկերանցը, որ վեր կենան և հրեշտակների հետ միասին փառաբանեն Աստուծո հազար ու մեկ անունը…

Աքաղաղները հիմա էլ են լսում հրեշտակների ձայնը֊ ավելացնում էր տատիկը և խոր հոգոց քաշում մի այնպիսի ձևով, որ կարծես ինքն ապրած լիներ այն հին ժամանակումը, իր ականջովը լսած լիներ Աստուծո ձայնը և հրեշտակների մեղեդիքը, և այժմ՝ զրկված այն երջանկությունից»:

Զարմանալի մի աշխարհ է մանկական աշխարհը․ ափսո՜ս, որ մարդ խելահաս եղած ժամանակ՝ է՛լ չի կարողանում մտնել այդ աշխարհը, որ իր առաջվան լսածները մեկ անգամ էլ լսե։ Ամենայն ինչ, որ մանկության ժամանակ մոտիկ էր, մեծացած ժամանակ հեռանում է. ինչ որ հեշտ էր՝ դժվարանում, ինչ որ պարզ և հասկանալի էր՝ խավարում է և անըմբռնելի դառնում։ Ինչքան հիմա ես հիշում եմ, մանկությանս ժամանակ մեզ համար ոչ մի վերացական բան չկար, ամենայն ինչ տեսանելի և շոշափելի էր։

«Առաջ Մութ աշխարհն էլ է եղել մեզանից մոտիկ,– ասում էր Գյուլնազ տատը։– Պատահել է, որ աղջկերքն իլիկ մտնելիս՝ հանկարծ թելը կտրվել է, և իլիկը մի հորի միջով ընկել է Մութ աշխարհը։ Եթե իլիկ մանող աղջիկը մի բարի աղջիկ է եղել, Ներքի աշխարհի բարի պառավները նրա իլիկը վեր նետելով՝ ետ են դարձրել նրան։ Բայց հիմա Ներքի աշխարհն էլ է հեռացել մեզանից»։

Շարունակելի

  1. Բնութագրում ենք Գյուլնազ տատին:

բարի, աշխատասեր, հոգատար և ամենիչի մասին իմացող

  1. Աչք և գլուխ բառերով կազմում ենք հնարավորին չափ շատ հարադրություններ ու դարձվածքներ: ??????
  2. Դրանք գործածում ենք նախադասությունների մեջ:

Սովորում ենք բանավոր վարժ ներկայացնել ստեղծագործությունը կամ պատմում ենք այն՝ տեսանյութ պատրաստելով:

Լրացուցիչ կրթություն

  1. Սկսում ենք Հեքիաթաշփոթի ստեղծումը: Մեր իմացած հեքիաթներից ընտրում ենք ամենատարբեր հերոսների ու ստեղծում ենք նոր հեքիաթ, որտեղ նրանք հանդես կգան միասին:

Անտառի դպրոցը

Լինում է  չի լինում  երեք եղբայր խոզուկներ են լինում։ Սրանք շատ ուրախ և աշխույժ եղբայրներ են լինում։ Նրանք շատ են սիրում սովորել ու աշխատել։Նրանց մեծ եղբայրը Նուֆնուֆը մի օր ասում է եկեք մի դպրոց  կառուցենք և անտառի կենդանիներին գրել կարդալ    սովորեցնենք։ Եղբայրները համաձայնվում են ,բայց  կացին չունեին որ փայտ կտրեին։ Որոշում են գնալ անտառի կողքի գյուղում ապրող Ձախորդ Փանոսի մոտ ու նրա կացինը ժամանակավոր վերցնեն։Գնում են Փանոսին ասում թե ինչ են ուզում անել ։Փանոսն ասում է ես ձեզ կօգնեմ, կգամ փայտերը կկտրտեմ։ Բոլորով ուրախ գալիս են անտառ, առաջին ծառը կտրելիս կացինը ընկնում է ու Փանոսի ոտքը վնասվում է։ Ուստիանը իմանում է ու գալիս ջղայնացած Փանոսին տանում , կացինն էլ գցում ձորը։ Խեղճ խոզուկները տխրում են ու նստած մտածում թե ումից օգնություն խնդրեն։  Հանկարծ եղբայրները  լսում են 7  թզուկների երգի ձայնը։ Թզուկները տեսնում են որ Խոզուկները դպրոց են  սարքում, ասում են մենք ձեզ կօգնենք։ Ու նրանք բոլորով սկսում են շինարարությունը։ Բոլորը ուրախ աշխատում են, հանկարծ հեռվից լսվում է գորշ գայլի ձայնը , բոլորը փախչում են ու թաքնվում։ Գայլը գալիս է , հոտոտում է, բայց ոչինչ չի գտնում ու հեռանում է։ Հետո գալիս է Պոչատ աղվեսը , նա փայտերի մեջ  փնտրում է իր պոչը , բայց չի գտնում , տխուր հեռանում է։ Թզուկները և Խոզուկները շարունակում են իրենց գործը։ Մեկ էլ նրանց է մոտենում Վինի Թուխը և լացակումած ասում է որ սոված է ու մեղր է փնտրում։ Նուֆնուֆը նրան ասում է եթե  մեզ օգնես մենք քեզ մեղր կտանք։ Վինին ուրախանում է և սկսում է նրանց օգնել։ Անտառի Բուն երբ իմանում է դպրոցի մասին , սկսում է շրջել անտառով և բոլորին տեղեկացնել լուրի մասին։  Լուրը հասնում է նաև Բարմալեաին։ Նա հրամայում է չար Կատուին և  Աղվեսին գնալ և դպրոցը քանդել, քանի դեռ  Բուրատինոն չի իմացել դպրոցի մասին։ Երբ նրանք խոսում էին , նրանց խոսակցությունը լսում է Ջիմինի Քրիքեթը ։ Քրիքեթը խնդրում է Փերիին որ իրեն թևեր  կախարդի ,որ նա շուտ գնա ու լուրը հասցնի անտառ։ Փերին նրան թևեր է տալիս , Քրիքեթը թռչում է անտառ ու ամեն ինչ պատմում։ Բոլորը միասին աշխատում են ,որ հասցնեն շենքի կառուցումը։ Նրանց մնացել էր արդեն տանիքը սարքել ,երբ Կատուն և Աղվեսը հասնում են  անտառ։ Անտառում մեծ աղմուկ է  բարձրանում , բոլորը գոռում են  ու այս ու այն կողմ վազում։ Այնքան ուժեղ էր այդ աղմուկը ,որ  ձայնը հասնում է  մինչև կողքի սարը։ Այդ սարում իր Թուր Կեծակով անցնում էր Սասունցի Դավիթը։ Նա լսում է այդ ահավոր ձայները և կայծակի նման հասնում անտառ։ Դավիթը իր թրով սպանում է Կատուին և Աղվեսին։ Բոլորը կատարվածից զարմանում են, բայց Դավիթը նրանց ասում է վերջացրեք ձեր դպրոցը և հանգիստ սովորեք։ Այլևս ոչ ոք ձեզ չի նեղացնի , ես ձեզ  կպաշտպանեմ։ Խոզուկները ավարտում են դպրոցի շինարարությունը և Բուի օգնությամբ բոլոր կենդանիներին գրել կարդալ են սովորեցնում։

  1. Աղուհաց, կեսօր, առևտուր բառերով և աղ ու հաց, կես օր, առ և տուր բառակապակցություններով կազմում ենք նախադասություններ:

Օրինակ՝

Կռվի թեժ պահին այրուձին (հեծյալ զորքը) օգնության հասավ:

Ես շատ եմ տեսել այր (տղամարդ) էլ, ձի էլ, բայց սրանք իրար շատ են սազում:

Հյուրերին դիմավորում են աղուհացով։

Ես չեմ սիրում շատ  աղ ուտել,  քանի որ աղը վնասակար է առողջությանը։

Ես և Գաբրիոելը շատ ենք սիրում հաց ու պանիր։

Ես տուն եմ գալիս կեսօրին։

Իմ մայրիկը կտրեց մի խնձոր և կեսը տվեց ինձ։

Չորեքշաբթի և հինգշաբթի,ուրբաթ իմ  սիրած օրերն են։

 

Ես սիրում եմ հայրիկիս հետ գնալ առևտուր անել։
Մայրիկ առ այս համակարգիչը։
Մարտին տուր մկրատը։
Posted in Մաթեմատիկա

19.11.19

-4-8=-12                                                         -8-14=-22

-10-10=20                                                    -11-23=-34

-28-17=-45                                                  -92-18=-110

-240-14=-254                                                  -200-400=-600

-5-2=-7                                                         67-105=-38

-20-60 =-80                                                    64-71=-7

-5-91 =-96                                                      62-89=-27

Հաշվել՝

-5-2=-7                                                 -6-14=-20

-1-3=-4                                                 -100-200=-300

-15-12=-27                                              -30-600=-630

Հաշվել՝

-2-(-2)=-2+2=0                               -8-(-6)=-8+6=-2

-3-(-4)=-3+4=1                               10-(-5)=10+5=15

-5-(-2) =-5+2=-3                               0-(-9)=0+9=9

Տանը՝

-824-(-642) =-824+642=-182                                    -1240-(-200)=-1240+200=-1040

-498-(-402)=-498+402=-96                                     -1000-(-2500)=-1000+2500=1500

-864-(-164)=-864+164=-700                                      80-(-1800)=80+1800=1880

(-45)+(-12)=-45-12=-57

(-28)+(-49)=-28-49=-77

13+(-45)=13-45=-32

Հաշվել գումարը՝

49+(-23)=49-23=26

56+(-63)=56-63=-7

(-66)+(-28)=-66-28=-94

Posted in Uncategorized

Муравей и Жук

Муравей и Жук

В летнюю пору гулял Муравей по пашне и собирал по зернышку пшеницу и ячмень, чтобы запастись кормом на зиму. Увидал его Жук и посочувствовал, что ему приходится так трудиться даже в такое время года, когда все остальные животные отдыхают от тягот и предаются праздности. Промолчал тогда Муравей; но когда пришла зима и навоз дождями размыло, остался Жук голодным, и пришел он попросить у Муравья корму. Сказал Муравей: «Эх, Жук, кабы ты тогда работал, когда меня трудом попрекал, не пришлось бы тебе теперь сидеть без корму».
Так люди в достатке не задумываются о будущем, а при перемене обстоятельств терпят жестокие бедствия.

Муравей гулял по пашне и собирал зёрнышки на зимую Увидел муравья жук и  сказал:

-Все отдыхают, радуются а ты работаешь․

Промолчал муравей,  ничего не сказал․ Пришла зима а у Жука ничего не было есть․ Он пошел к муравяю и попросил корму․  Муравей  сказал։

– Эх Жук вместо того чтобы работать,  ты попрекал меня․ Если бы ты работал, то сейчас не остался без корма․

Posted in Ռուսերեն

Домашнее задание: читать и пересказывать текст “ Город с балкона”

В нескольких предложениях напиши  сочинение о городе Ереван.

Ереван

Ереван- самый красивый город.  Его называют розовым , потому что он построен из розового туфа.  В Ереване много зелёных парков, фонтанов, широких площадей .  В городе много памятников.  А в дали виден гордый Арарат.